Lignine is een oppervlakteactieve stof, kan worden gemodificeerd, verwerkt, gecomponeerd en andere methoden om een aantal producten te produceren, voornamelijk gebruikt in harsen, rubber, kleurstoffen, keramiek, cement, asfalt, veevoer, waterbehandeling, steenkoolwater slurry, beton, vuurvaste materialen, olieveld boren, samengestelde meststoffen, smelten, gieten, lijmen. Experimenten hebben aangetoond dat lignosulfonaat zeer effectief is in het voorkomen van zandgrond en ook kan worden gebruikt als woestijnfixatiemiddel.
De eigenschappen van lignosulfonaten gemaakt van verschillende grondstoffen zijn verschillend. Vergeleken met het lignine sulfonaat gemaakt van tarwegras, heeft het lignine sulfonaat gemaakt van bomen een hoger moleculair gewicht en een betere dispersie. De grootte van het moleculaire gewicht van lignosulfonaat hangt af van de grondstof zelf en de daaropvolgende chemische modificatie. Onder dezelfde mate van sulfonering, hoe groter het moleculaire gewicht, hoe beter de dispersie en suspensie, omdat hoe groter het moleculaire gewicht, hoe groter het sterische hinder effect, dat de onderste laag of overdracht van het oorspronkelijke medicijn kan voorkomen. De mate van sulfonering verwijst naar de verhouding van sulfonzuurgroep en totaal moleculair gewicht, sommige eenheden met millimolaire gramverhouding, de belangrijkste reactie van de mate van sulfonering van lignine, hoe beter de sulfonering, hoe beter de wateroplosbaarheid, de hoge mate van sulfonering van lignosulfonaat ongeacht zuur en base lossen goed op. Als de mate van sulfonering laag is, is de oplosbaarheid zeker slecht, en sommige goedkope lignosulfonaten bevatten ook veel alkalisch lignine, wat de oplosbaarheid van het lignine beïnvloedt. Daarom heeft lignine met een hoge pH-waarde een slechte dispergeerbaarheid vanwege het hoge alkalische ligninegehalte.
Het type en de inhoud van zout zullen het dispersie-effect van lignosulfonaat beïnvloeden, de pH van natriumzout is over het algemeen hoog (ongeveer 10), de pH van calciumzout is iets lager, en de dispersie-suspensieprestaties van natriumzout zijn iets beter, maar niet duidelijk. De hoeveelheid zout in lignosulfonaat zal de viscositeit, stabiliteit, oplossnelheid en dispersie van het product beïnvloeden. Het gehalte aan onzuiverheden zoals suiker en vezels zal een zekere invloed hebben op de eigenschappen en dispergeerbaarheid van lignosulfonaat. Te veel suiker zal vochtabsorptie agglomeratie veroorzaken, wat ertoe zal leiden dat lignine na verloop van tijd verhardt, en de dispergeerbaarheid en oplossnelheid zullen worden beïnvloed.
Momenteel zijn de nieuwe materialen verkregen bij de modificatie van lignine:
1, lignine fenolhars door aanpassing van zuur, alkaliteit om de reactievolgorde van lignine met fenol of formaldehyde te regelen om fenolhars te bereiden. De isolatie en modulus van fenolhars bij hoge temperatuur werden duidelijk verbeterd door lignine in de hars te introduceren met behoud van mechanische eigenschappen en thermische stabiliteit.
2, lignine-gebaseerd polyurethaan: de actieve hydroxylgroep van lignine en isocyanaat omgekeerd
Het moet mogelijk zijn om polyurethaanmaterialen te bereiden. Het derivaat wordt gemengd met epoxyhars
3, lignine derivaten en epoxyhars mengsel, epoxy gemodificeerd lignine, etc.
4, Colloïdale eigenschappen van lignine kunnen hydrogels worden bereid. Lignine-gebaseerde adsorptiematerialen met sterke adsorptie-eigenschappen kunnen worden verkregen.
5, Lignine gevuld met rubber. Veel actieve groepen in het stijve netwerk en de conforme zijdeketenstructuur van lignine zijn fijne deeltjes met een groot specifiek oppervlak. Alleen het lignine wordt chemisch gemodificeerd om de compatibiliteit van lignine en rubber te verbeteren, en vervolgens als rubberversterkend middel heeft het voordelen van een klein specifiek gewicht, goede glans, slijtvastheid en buigweerstand.
Uw bericht moet tussen de 20-3.000 tekens bevatten!
