Chemisch Lignosulfonate-Ligninepoeder voor over Landbouwmeststof

Lignosulfonaat Lignine gebruikt in de landbouw, meststoffenproductie

Ligninesulfonaten, ook wel lignosulfonaten of ligninesulfonzouten genoemd, zijn bijproducten van de papierproductie. Hout, het basismateriaal waarvan de meeste papier wordt gemaakt, bestaat voornamelijk uit twee soorten materialen: koolhydraten (zoals cellulose en hemicellulose) en lignines. Lignines zijn moleculair complex en divers, en moeilijk af te breken. Ze zijn ongewenst in de meeste papier, dus de lignine wordt geëxtraheerd door het houtachtige materiaal onder druk te koken met sulfietchemicaliën. Dit proces produceert een vloeistof die gesulfoneerde lignine bevat, lignosulfonaat genaamd. De vloeistof wordt gezuiverd door fermentatie, waarbij alcohol wordt geproduceerd die wordt verwijderd. Tijdens deze processen kunnen de gebruikte chemicaliën verschillende ligninesulfonzouten creëren, zoals natriumlignosulfonaat, calciumlignosulfonaat of magnesiumlignosulfonaat.

Ligninesulfonaat is beperkt tot gebruik als chelaatvormer, formuleringingrediënt of stofonderdrukker onder de COR-normen. Gechelateerde micronutriënten worden veel gebruikt om tekorten aan voedingsstoffen in de gewasproductie aan te vullen. Formuleringsmiddelen kunnen worden gebruikt in combinatie met andere stoffen die op de Lijsten van Toegestane Stoffen staan, en worden vaak gebruikt in pesticiden of meststoffen als inerte materialen. Stofonderdrukkers worden veel gebruikt in de landbouw, meststoffenproductie en erosiebestrijding. Ligninesulfonaat heeft ook een breed scala aan toepassingen buiten de biologische industrie, waaronder toepassingen in de productie van beton, gipsplaat en leerlooien, als deflocculatiemiddel in linoleumvloeren en kolenbriketten, en als brandvertrager.

Lignosulfonaat wordt gebruikt in veel processen en producten en lijkt een chemische stof te zijn die aanzienlijk wordt ontwikkeld. Het werkt op het oppervlak van deeltjes, zowel in droge systemen als in waterige oplossingen. In droge systemen vormt lignosulfonaat een laag op het deeltjesoppervlak, waardoor de deeltjesgrootte toeneemt en de deeltjes aan elkaar binden. In waterige oplossingen binden de hydrofobe delen van de moleculen zich aan het verspreide deeltje, terwijl het hydrofiele deel zich bindt aan water en zo het deeltje in oplossing wordt gehouden. Het grootste gebruik van deze stof is als cementadditief, waarbij het zich bindt aan het oppervlak van de cementdeeltjes en de opname van water, wat de verharding is, vertraagt. Het additief beïnvloedt ook de structuur van het uitgeharde cement.